Vorige Jaren

Historie

Er staan nu ook foto’s online van vorig jaar bekijk hier de complete gallerij van 2016!! En hier de complete fotogallerij van 2004!

 

Vorig jaar op het podium van het Music below the Sea festival :
SenaSêna
De 21 jarige zangeres Sena Casita, aka S?NA, uit Tilburg wordt gezien als een van de grootste talenten in de hiphop beweging.

Haar ouders zijn afkomstig uit Marokko en Andalusi?, maar S?NA is geboren en getogen in Tilburg. Na haar studie richt ze zich vanaf 2002 helemaal op haar carri?re als zangeres, samen met muzikale partner, producer en DJ Groove B.
Samen componeren ze de nummers, waarbij S?NA de meeste teksten voor haar rekening neemt. De muzikale stijl is het best te omschrijven als hiphop met sterke soulinvloeden.

Het is een eigenwijze eigentijdse mix van Europese hiphop en r&b;, met volop Afrikaanse en Amerikaanse invloeden. Vaak klinkt in S?NA ?s stem haar Arabische roots sterk door. S?NA ?s vocale talent is een mix van zang en rap. Haar rapstijl krijgt veel positieve reacties vanuit de hiphop scene. De teksten zijn scherp en haar stem heeft een Arabisch vibrato.

Hoogtepunten in haar carrière :

  • 2 x tournee door Burkina Faso (Afrika)
  • Hoofdpodium Festival Mundial 2001 met een 10mans superband + breakdansers
  • Een concert met het Metropole Orkest (2001)
  • tournees door Bosnië
  • Concert in 013 Tilburg voor Willem Alexander en Maxima
  • 5 dagen Carré, Amsterdam met Made In Holland (september 2002)
  • Diverse radio en televisie programma’s van Omroep Brabant,TV8, NPS (Raymann Is Laat!), Ikon, Vara en Barend en van Dorp
  • In maart 2003 Nairobi in Kenia (meerdaags festival), Mano Mundo (B), Dunya Festival (Rotterdam) Elastiek Muziek (Hilvarenbeek), Festival Mundial (Tilburg), Musicon Den Haag
  • In augustus 2003 heeft SêNA een exclusief artiestencontract getekend bij Universal.
  • De eerste singel “CRAZY PEOPLE “ is in september uitgebracht.
  • Ook heeft SêNA de Essent Award gewonnen. Deze prestigieuze prijs is uitgereikt tijdens Lowlands 2003.

Shaky GroundShaky Ground

Wil je je nieuwe dakterras inwijden? Je ingedutte buurman in John Travolta zien transformeren? Je collega’s eens flink zien swingen? Je ploeggenoten uit hun kast zien gaan of je kersverse bruidegom op een solo van ‘Somebody elses guy’ versieren? Dan ben je bij SHAKY GROUND aan het goede adres. Met SHAKYGROUND kun je alle kanten op, mits ‘t maar funk en disco is en soul heeft. Deze zeer energieke negen-mans formatie, inclusief drie ‘beesten’ van zangeressen, zorgt ervoor dat je aan het eind van de avond met zere voeten van het dansen en een ongekend gevoel naar huis gaat.

Naast de drie zangeressen staan de zes muzikanten behoorlijk hun ‘mannetje’. Toetsen, drums, gitaar, bas, percussie en tenor/sopraan-sax zorgen ervoor dat de dames vreselijk uit hun ‘dak’ gaan en met elkaar bezorgen ze alle feestvierders de avond van hun leven!!

En om het helemaal AF TE MAKEN; The SOUND OF HORNS, een 4-mans blazerssectie, versterken SHAKY GROUND op die gelegenheden waar nodig!

http://www.shakyground.nl/


Perfume de SalsaPerfume de Salsa

Is ontstaan uit de dames latin-jazzband ‘Speling’ die in 1985 werd opgericht. De band ontwikkelde zich langzaam maar zeker tot een salsaband en in 1992 werd besloten, passend bij de ambitie van de dames, een meer internationale naam aan te nemen; Perfume de Salsa. De dames van Perfume de Salsa zijn het jaar 1998 op een wel bijzonder spetterende wijze begonnen, daar in Cuba.

Het was de eerste keer dat een Nederlandse salsa-band werd uitgenodigd om in de bakermat van de salsa te komen spelen en daar hebben de Cubanen geen spijt van gehad. De ene na de andere zaal werd platgespeeld en ook tijdens de diverse festivals was het enthousiasme enorm.

Deze succesvolle tournée in Cuba heeft veel positieve publiciteit opgeleverd in de Salsawereld. Kranten-, radio- en TV-interviews waren het gevolg van hun optredens tijdens festivals waar bands optraden als NG La Banda, El Medico de la Salsa, Anacaona en Los Van Van.

De 8 vrouwen van Perfume de Salsa, waarvan de meeste met een conservatoriumopleiding, wekken met hun optredens louter enthousiaste reacties op, zoals eerder o.a. tijdens het Winter Carnaval in Helsinki, het North Sea Jazz Festival in Den Haag, BevrijdingsPop in Wageningen, Heineken Trep Festival op Curaçao en tijdens Jazz in Duketown (Den Bosch).

De band deelde het podium met o.a. Tito Puente, Astrud Gilberto, Mongo Santamaria en Tito Nueves.

Bezetting: 2 x trompet, 3 x percussie, basgitaar, toetsen, zang.

Perfume de Salsa



Raymond van het GroenewoudRaymond van het Groenewoud

“Ik wilde mijn eigen soort Beatle zijn”
Aangespoord door zijn moeder, Toon Hermans en The Beatles verlaat Raymond in 1968 het atheneum en wordt voltijds muzikant in het orkest van zijn vader, Nico Gomez.

In 1973 maakt de 23-jarige Raymond zijn eerste album, ‘Je moest eens weten hoe gelukkig ik was’. Met The Millionaires en De Centimeters schuimt hij Vlaamse parochiezalen af. ‘Meisjes’ en ‘Vlaanderen boven’ worden hits.

In de jaren tachtig stoeit Raymond met elektronica (de cd ‘Habba’), schrijft filmmuziek (‘Brussels by night’, ‘Crazy love’) en zet twee zonen, Jasper en Lander,op de wereld.

De monsterhit ‘Liefde yoor muziek’ markeert in 1990 de wederkennismaking met het succes. Raymond schrijft hits voor Mama ‘s Jasje en Clouseau en krijgt als centrale gast op de Nekka-nacht een eerbetoon met onder meer Johan Verminnen en Boudewijn De Groot.

Verre van uitgeblust stapt Raymond het nieuwe millennium in. Zet zijn jongste cd ‘Tot morgen’ het wijn­cliché in de verf: wordt ook een artiest beter met de jaren?

“Ik ervaar mijn leven als voedingsbodem voor wat ik creëer, ook al is het dan een dom liedje van drie of vier minuten. Maar ik hoef niet zonodig in elke hoek van de kamer een gitaar binnen handbereik te hebben, voor het geval de muze neerdaalt. Ik heb vaak genoeg gezien hoe de living van een huis waarin je samenleeft met een vrouw, is omgetoverd in een studio. Dat vind ik schabouwelijk. Het leven zelf bestaat ook nog.”
“Want wat er aan onbenulligheid en dwaze poses in de rockwereld al allemaal is gepasseerd, dat is om bij te janken. Gelukkig vind ik me niet keer op keer te veel opgezogen in een idioot bestaan van een popster. Ik leid de mensen soms om de tuin, maar niet bewust. Als ze mij met de domme vraag confronteren of ik mijn werk fantastisch of belangrijk vind, dan zal ik -bijna in de naam van de goede smaak- zo ver mogelijk weg relativeren. Tegelijkertijd kan ik niet ontkennen dat ik mijn werk hoog inschat. Ik vind het echt wel een verwezenlijking.”
“IJdelheid komt er zeker aan te pas, maar niet in verstikkende mate. Het is het heilig vuur dat me vooruit trekt en naar plaatsen voert die ik normaal niet bezoek. Tot spijt van wie het benijdt, maar daar kan niemand bij komen.”

http://www.raymondvanhetgroenewoud.be/


Van OrlyVAN ORLY

“Hier sta ik, dit ben ik,” vertelt Saskia over haar debuut-album Somebody Hold Me van VanOrly. En Van Orly is pure soul met bluesinvloeden. Van Aretha Franklin, Ann Peebles en Al Green tot Bonnie Raitt, maar ook de geest van Janis Joplin waart rond op haar solodebuut.

Somebody Hold Me is weliswaar het eerste solo-album van deze raszangeres, maar bij veel mensen zal de naam Saskia van Orly een belletje doen rinkelen. Waarschijnlijk is dat de band Tambourine met de hit High Under The Moon. Verder heeft ze vocaal studiowerk gedaan voor diverse nationale en internationale artiesten. Met Tambourine maakte Saskia twee albums, Flowers In September (1989) en Waterland (1991). De band werd onderscheiden met zowel een Zilveren Harp als een Edison.

Na het uiteenvallen van die band woonde Saskia een tijd in Indonesië en Australië. Terug in Nederland presenteerde ze een programma bij Talk Radio en sprak ze reclamespotjes in. Aanbiedingen om een soloplaat te maken sloeg ze af. “Als het toch niet helemaal kon zijn wat ik wilde en de echte gedrevenheid was er niet, dan hoefde het voor mij ook niet.”

Aan die voorwaarden is met Somebody Hold Me wel voldaan. De directe aanleiding tot haar solodebuut is Saskia’s ontmoeting met Pim Kilian, nu drie jaar geleden. “Hoewel we toen alleen maar over muziek hebben gesproken was er meteen een soort chemie tussen ons. Hij gaf mij wat grooves en een iets verder uitgewerkt idee mee. Korte tijd later belde ik hem op dat ik iets had gemaakt. We zijn bij elkaar gekomen, hebben één nummer opgenomen, en zijn daarna op ons gemak samen gaan schrijven en demo’s opnemen.”

Het resultaat van deze bijzondere samenwerking is Somebody Hold Me van Van Orly. “Ik wíst dat er in mij iets zat wat eruit moest. Misschien heb ik me nog niet zo vaak gemanifesteerd, maar ik heb ook nooit iets gedaan waarvoor ik me schaam.”

http://www.vanorly.com/



ConnieCONNIE LUSH & BLUES SHOUTER

Voor Connie Lush & Blues Shouter gaat het cliché absoluut op dat je deze band live gezien moet hebben, voor je tot een oordeel moet komen. Hoewel de cd Live At The Royal Albert Hall (1999) al een hele goede indicatie van de kwaliteiten van deze band geeft, moet je hun er eigenlijk ook bij zien. Dat geldt zeker voor zangeres Connie Lush.

In haar thuisland Engeland is ze al 5 keer uitgeroepen tot beste blueszangeres van het jaar en haar faam begint nu op het vasteland van Europa door te dringen. Ook in Frankrijk kreeg Connie al een keer de kwalificatie beste blueszangeres van het jaar. Naast haar enorme vocale kwaliteiten – van jazzy tot uitbundig swingend – beschikt Connie over dat ongrijpbare wat charisma wordt genoemd. Vanaf het begin van iedere show weet Connie het publiek voor zich te winnen, waarbij haar gevoel voor humor en vooral ook zelfspot haar geringe afmetingen verre overstijgen.

Bij alle aandacht voor de kwaliteiten van Connie Lush is het al te makkelijk om te vergeten dat ze in Blues Shouter werkelijk een fantastische band achter zich heeft. Drummer Carl Woodward en bassist Terry Harris spelen uitermate sober en functioneel, maar vooral zeer swingend. En omdat lekkere, euh taarten niet af zijn zonder een kers erop, beschikt Blues Shouter ook nog eens over de fenomenale gitarist John Lewis. Vaak enigszins op de achtergrond met mooi slaggitaar werk, maar oh wat hij kan hij mooi soleren en hij excelleert ook nog eens als slidegitarist .

In 2000 waren de eerste Nederlandse festivaloptredens van Connie Lush & BluesShouter te zien en dat waren niet de minste, met onder andere Take A Walk, Bospop, Bluesrock Tegelen en Swingin’ Groningen. Daarna volgden nog veel meer festivals en clubs, van optredens waarbij het publiek zit op het rode pluche van (grote) theaters tot op grote buiten-manifestivitaties als de TT in Assen. Maar bij wat voor optreden dan ook, overal laat het publiek zich meeslepen door Connie Lush &Blues Shouter.

Het nieuwe album van Connie Lush & Blues Shouter verscheen vorig jaar en is getiteld Unfaithfully Yours. De plaat bevat twee covers: I Would Rather Go Blind en Guilty, op verzoek van velen opgenomen. Al het andere songmateriaal is geschreven door Connie en is een mix van blues, jazz en soul – de stijlen die haar hebben beïnvloed.



Jan JamesJan James

Voordat ze haar woonplaats Detroit verruilde voor Chicago werd Jan James verkozen tot “best female vocalist” door de Detroit Metro Times.

Ze heeft vele podia gedeeld met groot-heden, zoals B.B. King, Bon Jovi, Albert Collins, Little Feat, John Mayall en James Brown.

Vanuit Europa kwam er al snel belangstelling voor Jan James wat resulteerde in haar (europese) debuut album Last Train uitgebracht op het Nederlandse label Provoque.

Het album, gekenmerkt door een mix van rock-and-roll, blues en stevige gospel, werd door pers en publiek lovend ontvangen. Inmiddels zijn er nog drie cd’s verschenen t.w. Soul Desire, The Color Of Rose en Limousine Blues. Dit laatste album refereert aan de Delta-blues; de stijl die vooral bekend werd door artiesten als Robert Johnson en Muddy Waters.

Optredens in o.a. Paradiso, Melkweg (Amsterdam) en radio- en tv-uitzendingen in Nederland, Belgie, Duitsland en Scandinavie heeft Jan James inmiddels mogen verzorgen.

Ook in 2004 wordt Europa weer door Jan James bezocht en staan diverse optredens gepland.

Enkele uitspraken uit de pers:

  • Soulvolle ritmes, zoete serenades, krachtige stem…….doen je denken aan Gladys Knight, Aretha Franklin en Tina Turner;
  • Doet een muzikale traditie herleven, Janis Joplin die begeleid wordt door The Faces en The Stones.

http://www.janjames.com/



New cool collectiveNew Cool Collective

is oorspronkelijk een initiatief van saxofonist Benjamin Herman. De muziek is de ideale combinatie van latinritmes, DJ beats en energieke jazz. Invloeden vanuit de dansbare jazz van de 60’er jaren (denk hierbij aan Art Blakey’s Jazz Messengers, Horace Silver e.a.), Latin jazz, Easy Tune en Trip Hop Beats geven New Cool Collective een uniek hedendaags geluid.

Naar aanleiding van maandelijkse optredens die de groep heeft gehouden in Paradiso volgden vele festival optredens waaronder concerten tijdens het North Sea Jazzfestival en Beach Bop. In 1997 heeft de band getourd door Duitsland en de Benelux. Deze heeft een opvolging gehad in 1998 met als hoogtepunten een optreden in het Concertgebouw te Amsterdam en een korte tournee door het Verenigd Koninkrijk langs clubs in Leeds, Londen en het Edinburgh Fringe Festival.

In oktober 1999 is de derde CD verschenen van de NCC met als titel Big (Challenge, A-Records). De CD is op het North Sea Jazzfestival 2000 onderscheiden met een Edison Jazz Award. Aan dit project heeft een aantal prominente zanger(s)(essen) hun medewerking verleend waaronder Georgie Fame en Trijntje Oosterhuis.

Enkele hoogtepunten waren optredens tijdens het befaamde Camden ‘Mix’ Festival (Londen) en het Aberdeen Alternative Festival. (Verenigd Koninkrijk). In 2000 maakte het gezelschap onder meer tournees naar Zuid Afrika, Duitsland en Engeland. New Cool Collective heeft begin 2001 ‘De Gouden Notenkraker’ gewonnen een aanmoedigingsprijs van de NTB (Ned. Toonkunstenaars Bond)..

Het langverwachte nieuwe – vierde – album is inmiddels verschenen. Inmiddels heeft Bring It On een notering gehaald in de album top 100. In februari 2003 is de cd uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk. Verder is New Cool Collective tot winnaar uitgeroepen van de Heineken Cross Over Award 2001. Een onderdeel van deze prijs was een uitgebreide clubtournee door Nederland en toursupport buitenland. Op 05 mei 2002 volgde er hieruit voortvloeiend een helicoptertour langs de bevrijdingsfestivals in Groningen, Zwolle, Haarlem en Den Bosch.

Van 28 april t/m 2 mei 2004 heeft New Cool Collective een tour gedaan in Uganda.